Her zaman etrafa gülücükler saçmak zordur…
Hayatının her anında çevresine güneş açan insanlar bulmak da pek mümkün değildir. Işığıyla etrafını aydınlatan biri olmak, toplumsal beklenti midir yoksa içten gelen bir dürtü mü, bilemiyorum. Ama şunu biliyorum ki insanlar uzun zamandır “her zaman mutlu olmaları gerektiğine” inandırılmış durumda.
Oysa yaşam, her daim toz pembe değildir. Doğallığında yaşandığında korku da, üzüntü de, öfke de, hayal kırıklığı da hayatımızın bir yerinde kendine yer bulacaktır. Üstelik yaşam, her şey iyi giderken bize pek bir şey öğretmez.
En büyük derslerle, çoğu zaman bizi dengesizleştiren o duygularla yüzleştiğimiz anlarda karşılaşırız. Asıl mesele, tam da o anın içinden nasıl çıkacağımızı bilebilmek… O anın bize ne söylemek istediğini duyabilmek… Belki de bu kez gülerek değil, ağlayarak öğrenmektir esas büyüten.
Ben hayatın bana en büyük öğretisini babamı kaybettiğim gün almaya başladım. Bir insanın ebeveynini kaybetmesi kolay atlatılacak bir duygu durumu değil. Hayatın en güzel zamanlarına gelmişken, her şeyin tadını birlikte çıkarırken ve henüz çok erkenken, birden en yakın arkadaşın seni bırakıp gittiğinde, buradan hangi dersin çıkacağını o anda anlamıyorsun.
Zaman geçtikçe, yasın evrelerinden usulca geçtikçe… Ve başını sudan çıkarıp derin bir nefes aldığında, yaşamın farklı bir yerinden akmaya başladığını fark ediyorsun.
O zaman anladım ki yaşam bizi her zaman güldürmeyecek.
Biz insanlar, başımıza gelen her şeyden bir anlam çıkarabilmenin avuntusuyla sürdürüyoruz bu yolculuğu. Dilekler tutuyoruz; niyetlerimizi evrenin mavi semasına bırakıyoruz.
Ardından tüm zorluklara rağmen hâlâ umutla hayallerimizin peşinden gitmeyi ve kendimiz için yaşamayı öğreniyoruz.
Çünkü bize en çok umut etmek öğretildi. İyi ki de öğretildi. Aksi hâlde, umutlar olmadan zor zamanların içinden nasıl çıkardık?
İnsan, her an yaşama biraz daha sıkı tutunuyor. Biraz daha umut ediyor…
Şimdiler ise en güzel dileklerin dilendiği zamanlar. Yılın son günleri yaklaşırken, sevdiklerinizle paylaşacağınız her anın size keyif vermesini dilerim.
Dileklerinizi yazmaya, belki de sesli sesli söylemeye başlayın. Ama unutmayın: Yaşamın her anı çok güzel olmayacak. Bunu bilerek ve hayatın bizim için hazırladığı planlardan habersiz bir şekilde kendi yolumuzu çizerken, umutsuzluğa kapılmadan bir denge bulabilmeyi dileyin.
Kendinizi her hâlinizle kabul etmeyi niyet ederek girin bu sene yeni yılınıza.
Sevgiyle.
Yorumlar
Kalan Karakter: