Türk Üniversiteli Kadınlar Derneği Antalya Şube Başkanı Prof. Dr. Fulya Sarvan tarafından gerçekleştirilen “Yerelde Eşitlik İçin Muhtarlarla Omuz Omuza Projesi Yol Haritası Sunumu”, Akdeniz Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dekanı Prof. Dr. Nurşen Adak’ın ev sahipliğinde Kaşgarlı Mahmut Salonu’nda düzenlendi.
Proje, mahallelerin gerçek ihtiyaçlarından yola çıkarak çözümleri yine mahalle içinden üretmeyi hedefleyen bir anlayışla hayata geçirildi. Sürecin ilk adımı, 27 Kasım 2025 tarihinde farklı mahallelerden 22 kadın muhtarın katılımıyla gerçekleştirilen çalıştay oldu. Bu buluşmada mahallelerde en sık karşılaşılan sosyal sorunlar, kırılgan grupların durumu ve yerelde çözüm üretme yolları birlikte ele alındı.
Devamında Antalya’nın üç farklı ilçesinde eylem planı çalıştayları düzenlendi. 14 Ocak 2026’da Muratpaşa Belediyesi’nde ASSİM Seminer Salonu’nda, 22 Ocak 2026’da Konyaaltı Belediyesi hizmet binasında ve 11 Şubat 2026’da Kepez Belediyesi Orhangazi Semt Konağı’nda gerçekleştirilen bu toplantılara kadın muhtarların yanı sıra Antalya Büyükşehir Belediyesi, Antalya Barosu, Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü ve çeşitli sivil toplum kuruluşları da katıldı. Böylece sadece sorunların konuşulduğu değil, çözüm için iş birliği zemininin kurulduğu çok aktörlü bir yapı oluşturuldu.
Başlangıçta kadın muhtarlarla kurulan bu güçlü zemin, tüm muhtarları kapsayan daha geniş bir iş birliğinin ilk adımı olarak planlandı. Proje, kırılgan gruplara yönelik klasik yardım odaklı yaklaşımın ötesine geçerek mahalledeki sorunları sistemli ve sürdürülebilir bir şekilde ele almayı amaçlıyor.
Sahada yapılan çalışmalar, mahallelerde karşılaşılan sorunların büyük ölçüde kırılgan gruplarla doğrudan ilişkili olduğunu ortaya koydu. Ancak bu kavramın çoğu zaman teorik ve uzak algılandığı görülüyor. Oysa muhtarlar; iş bulmakta zorlanan gençler, üretime katılamayan kadınlar, yalnız yaşayan yaşlılar, destek ihtiyacı olan aileler ve sorun yaşayan çocuklarla her gün birebir temas halinde.
Bu nedenle projenin önemli hedeflerinden biri, bu dili sahadaki gerçeklikle uyumlu hale getirmek. Proje yalnızca destek sunmayı değil, aynı zamanda muhtarların üzerindeki yükü azaltan ve kalıcı çözümler üreten bir model geliştirmeyi amaçlıyor. Bu yaklaşımda muhtarlar, yardım dağıtan kişiler değil; mahallelerindeki sorunları yöneten ve çözüm üreten yerel liderler olarak konumlandırılıyor.
Kadın muhtarlarla yürütülen çalışmalar bu sürecin en güçlü dayanaklarından biri oldu. Ancak bu deneyim aktarılırken vurgunun cinsiyet yerine elde edilen somut sonuçlar üzerinden yapılması önem taşıyor. Uygulama yapılan mahallelerde üretime katılan kadınlar, yönlendirilen gençler ve düzenli destek sistemine dahil edilen yaşlılar gibi örnekler, projenin etkisini ve uygulanabilirliğini açıkça ortaya koyuyor.
Yorumlar
Kalan Karakter: